Ne bromtol met ne zweppe

De ôôle baas is in Hoolt’n en gelukkig is Zwarte Piet ôk nog wier met e kömm’n. De kleine wichter bint disse daag’n hèèl vuurzichtig. Neet dat ze bange bint of wordt e maakt, det ze met wordt e nömm’n noar Spanje, mar at ze in één kèèr teeg’noaver den grôôt’n board stoat of det zwarte gezichte zeet, maakt det deepe indruk op die kleintjes. Zie hooft neet meer bange te weer. Doar geet er gen eene meer in ‘n zak en ôk de roe wördt neet meer hantèèrt. Tèèg’nswoorig is het één grôôt kinderfeest. Van alle kàànt’n stroomt de kedootjes binn’n. Vaake wèèt ze neet woet ze èèrs of laats met möt spöll’n. Oaverdoad. Het is van disse tied. De kleine jonge wil geerne ne ne bestuurbaar’n auto hemm’n. Ie hooft er niks an te doon. Sunterkloas slöt het in en de volgende wekke wördt het met nog twei of drei volle dèuz’n um de duure hen e smett’n. Ja, Sunterkloas hef hoast, want alle kleintjes möt op vief december de kedootjes krieg’n. Wat een weelde en wat een vuurrech. Was het op de hèèle werel mà zô. Doar zit vaake de piene in disse tied van mobieltjes, i-pads en tillevisie. De hèèle wereld kik met noar den oaverdoad in de westerse wereld. Det kump hard an, àj’zelf nog gen nèègel hebt um het gat te kramm’n. Het is ongeliek verdeeld in de wereld. Wiej klaagt hier in dit piepkleine kikkerlàànd det de riek’n, rieker wordt en de arm’n armer. Det is het begin van de ellende. Wiej zölt mönn’n leer’n deel’n. Det is ne lang’n weg. Ne bromtol met ne zweppe der biej. Wiej hebt er met e spölt en ôk met de dèuze met blokk’n en netuurlijk den letter van banket in de hàànd. Dan heul ’t op. Gen dèuz’n vol met spöllegood, mà ’n paar zwarte underbokses van Snies Jehan met ne warmen borstrok vuur de winter. Het wadd’n hèèle ààndere tied’n en wiej wilt er neet geerne noar trugge, mà het kan mà zô gebuur’n. Het kan neet zô weer det Sunterkloas en Zwarte Piet allèène mar kômt op det kleine stipje op de wereldkaarte an de Noordzee. Hij zal der vuur mött’n zörg’n det alle wichter met könt deel’n in det grôôte kinderfeest. Of e dan Sunterkloas, Kerstman of wèèt ik völle heet, wiej zölt mött’n leer’n um te deel’n. Det is vuur ôônze kleintjes à mangs moeilijk. Zie wilt àmoa teglieke met hetzelfde spöll’n, mar een half uur later hebt ze de grötste schik met het pakpepier. Zô zeej’, het is àmoa mar èèm’n. Het hooft àmoa neet zô völle en zô grôôts. Oaver ne moand lig dreikwart van het spöllegood te verstoff’n in ne dèuze of mamma zet het duur ruumtegebrek op marktplaats. De blokk’ndèuze, den bromtol, de zwarte underbokses en den borstrok, Sunterkloas ik wil der oe vuur bedàànk’n, het was ne môôi’n tied.
Wis en waarachtig.
De Vèèrkààne Viefkop.

Reacties zijn gesloten.